Zaburzenia integracji sensorycznej nie mijają samoczynnie

Dlatego w sytuacji, gdy rodzice zaobserwują u swojego dziecka objawy nieprawidłowej pracy układu nerwowego powinni udać się do specjalisty.

Od wczesnych etapów życia mogą pojawić się u dziecka deficyty czy nieprawidłowości w układzie nerwowym związane z procesem organizacji wrażeń zmysłowych, takich jak wzrok, słuch, węch, smak, dotyk.
Dzięki specjalnej terapii sensorycznej, która polega na odbieraniu bodźców zmysłowych, można ćwiczyć i wspomagać prawidłowy rozwój dziecka.

integracja sensoryczna warszawa ursus, terapia si warszawa ursus, diagnoza si warszawa ursus

Integracja sensoryczna oznacza prawidłowe odbieranie bodźców przez receptory. Mózg, otrzymując informacje ze zmysłów dokonuje ich rozpoznania, następnie je segreguje i interpretuje. Na odbieranie bodźców mają wpływ wcześniejsze doświadczenia. Kolejnym procesem jest odpowiednia reakcja na otoczenie. Zachowania dziecka, poziom uczenia się są zależne od rozwoju zmysłów, percepcji sensorycznej.

Terapia SI odbywa się z terapeutą w specjalnie przygotowanym do tego pomieszczeniu i z wyspecjalizowanymi sprzętem (zabawkami).
Polega na swego rodzaju zabawie terapeuty z dzieckiem.
Celem zajęć jest polepszenie integracji między zmysłami w obrębie układu nerwowego.

Wskazana jest diagnoza si (czyli diagnoza sensoryczna), jeżeli dziecko:

  • jest zbyt ruchliwe lub zbyt powolne,
  • zachowuje się agresywnie,
  • jest bardzo uparte,
  • jest nieśmiałe,
  • jest mniej sprawne ruchowo, ma trudności z bieganiem, skakaniem, jazdą na hulajnodze, rowerze, wchodzeniem na drabinki,
  • często przewraca się,
  • nie lubi zjeżdżać na zjeżdżalni, huśtać się,
  • rzuca zabawkami, psują zabawki,
  • ma problemy z czynnościami związanymi z precyzyjną praca dłoni (ubieranie się, malowanie, cięcie nożyczkami, jedzenie),
  • ma problemy z mową, czytaniem i pisaniem,
  • negatywnie reaguje na dotyk,
  • ma problemy z zaśnięciem,
  • denerwuje się podczas czynności pielęgnacyjnych obcinanie włosów, paznokci, mycie twarzy, zębów, smarowanie kremem, czesanie, czyszczenie nosa, uszu itp.
  • bardzo boi się upadku lub wysokości,
  • w nowym miejscu długo czuje się niepewnie.
Terapia ręki

dedykowana jest dla dzieci, które:

  • nie lubią rysować,
  • mają problem z cięciem, lepieniem,
  • maja problem z ubieraniem się, wiązaniem sznurowadeł, zapinaniem guzików,
  • kreślą niedokładne szlaczki, literki,
  • brudzą się podczas jedzenia,
  • nieprawidłowo trzymają ołówek, ściskają go za lekko, lub za mocno.

Zajęcia grupowe terapii ręki są dedykowane również dla dzieci, które nie mają wyżej wymienionych problemów ale podczas dobrej zabawy mogą udoskonalić zdolności manualne dłoni.